سفر عاشقی پارت 17
من : به هر حال هر ادمى نياز به تنهايى داره كه بتونه به كاراش فكر كنه ببينه اشتباه زندگيش كجابوده؟كدوم مسيرو اشتباه رفته ؟ كاش هيچوقت كنجكاو نمى شدم ببينم تو اون كلبه چيه ؟؟
كلويى: اخه عزيزمن تقصير تو نيست كه انقدر فضولى تازه شم ما اومديم ابن زمان ميتونيم خيلى از اثار قديمى تاريخى رو ببينيم انقد منفى باف نباش
( من : يه با دوستم بهم گفت منفى باز الان منفى باف با منفى باز چه فرقى داره اخه اون بهم گفت خيلى فرق داره ولى فرقشو نگفت 
)
من : چقدر شما ها منو دوس داريد( وجى: اخ كى ميشه تو برى ما از شرت خلاص شيم ) ميگم ديگه خيلى دوسم داريد
كلويى: ولى خدايى خاك تو سرت كه انقد فضولى اونشب ماوم كنجكاو كردى ببينيم تو كلبه چيه ما هم تو دردسر انداختى خدا ازت نگذره
من: عههههه خيلى خب حالا توهم
كلويى: كوفت خيلى خب مگه شوخيه ما صد سال به زمان عقب برگشتيم 
من: خو حالا ببين چقد از صد سال قبل اثار خوبى هست
كلويى: من خونه مون رو مى خوام 
اى خاك تو سرت لوس ننر ايش از خداتم باشه شايد تو همين زمان بختت به حق چهارده معصوم باز شه ( وجى: مرى برگشتى سال خودمون به يه دكترى خودتو معرفى كن من: اره منم بابام مى خواد بفرسته دكتر روانپزشك مگه من چمه؟؟) توكه معلومه شيرين ميزنى ( من:من به اين باهوشى ) اره تو كه خيييللييييي باهوشى وجى خان مشكل من چيه كه برم خودمو به دكتر معرفى كنم ؟؟؟( وجى: هيچى واسه سلامتى روح و جسمت گفتم ) شوما چيزى نگى بهتره
من: برو بابا( با يه صداى لوس كه مثل خودشه) من خونمون و مى خوام
كلويى: 
ينى تو دلت تنگ نشده؟
راست مى گفت خيلى دلم واسه خونه مجردى مون تنگ شده ولى من هيچوقت جلو بچه كم نميارم( من : افرين مرى وقتى كسى مثل من استادت باشه بايدم همچين بچه خوبى رو تربيت كنه
)تو يكى ببند ( من : من تورو اينجورى بزرگ نكردم ها وجى: راس ميگه ديكه چند وقت نبودى از دستت راحت بوديم من: برم ديگه بر نگردم ) والا برى ديگه بر نگردى
من: نه كه نشده ببين چه طبيعت خوبى مى خواى برى زمان خودت چيكار تو اون هواى كرونا و الودگى هوا
( من : ميگ… وجى: تو مگه نرفتى ديگه برنگردى من : 
) افرين وجى خوب 
كلويى: اه تو هم هميشه خدا ساز مخالف بزن ( اصلا به من نمياد ساز موافق بزنم ) مرى واقعا كه اينم از همدم ما
واز رو نيمكت با بغض بلند شد رفت مگه من جيز بدى گفتم ؟كلويى داشت از در ميرفت تو خونه كه ديگه تحمل نكرد و اشكاش جارى شدن و رفت تو . به من چه اين بچه دنبال بهونه ميگشت گريه كنه من كمكش كردم ( من : بااين كمك كردنت)جيييييييغ برو گمشو ديگه هى مياى( وجى: راست ميگه برو ديگه) بيين يا همين الان ميرى از مغز من بيرون يا روزگارتو سياه ميكنم( من:'
باشه اروم باشرفتم باى باى ) برى ديگه بر نگردى
بیا
به خودت شک نکن
هنومونده
یکم دیگه
رسیدییییییییییی:
يه نيم ساعت ديگه هم نشستم خسته شدم و رفتم تو … چشمتون روز بد نبينه ديدم كلويى رويه كاناپه تو بغل كيم نشسته هق ميزنه 
چش و چالم روشن چه غلطا ( وجى: به تو چه اون چى كار ميكنه) اون دوست منه وجى ببين حالا وقتى من هستم ميره به يه پسر پناه مياره نامرد ( وجى: بروبابا دنبال بهونه اى) اره وجى راست ميگى به من چه اون چيكار ميكنه وجى من خيلى عوض شدم چه خاكى تو سرم بريزم ؟
حوصله ديدن اين دوتارو نداشتم راستش ميترسيدم… ميترسيدم كه كلويى هم بره … از خونه مون بره ميترسم وقتى به زمان خودمون برگشيم ديگه مثل قبل چهار نفرى نباشيم اگه من وقتى برگشتيم تنها تو اون خونه زندگى كنم چى من دوستامو دوست دارم ( وجى: اونا كه نمى تونن تا اخر عمر باتوى خنگ زندگى كنن بالاخره بايد سر و سامون بگيرن) تو يكى خفه ( وجى: اى بابا تو كه به همه ميگى خفه) خب بگم مشكلى داره( وجى: نه هر جور راحتى )
رفتم اشپز خونه اب بردارم ( وجى: تو چقدر ميرى اشپز خونه) تو چقدر زر اضافى ميزنی!(وجى: )
داشتم ليوانو اب ميكردم ديدم ادرى خان هم اومد اونم لابد يه چى ميخواد ديگه چقدر تازگيا كم پيداس …
💙💙💙💙💙